بچه دهاتي تنها

عزیزترینی اگه حتی یه ستاره× نباشه تو شب تارم×تو شهاب آسمونی×تو همیشه بهترینی

jhasem — Tue, 01 Jan 2008 20:19:33 GMT

چشمهایت مال من است
نگاهت مال من است
در نگاهت دریایی از عشق می بینم
که صادقانه به من می گویند که : دوستم داری
با توآرام می شوم
هر سپیده صبح
هر غروب
هر شامگاه
صدای قدمهای تو
درفضای خانه ای که برای تو با گلهای عشق آذین بسته ام
طنین می افکند
می ایی
در دستانت یک دنیا عشق به همراه داری
به دیدارم امده ای
شانه هایت تکیه گاه منند
فکر کردن به این که یه روزی این جدایی به پایان می رسد
شادم می کند
نوید آمدنت
خانه ام را ستاره باران می کند
می بینی برای دیدارت چه بیقرار نشسته ام
دنیا مال من است
از همه بالاتر عشق تو مال من است
تا با تو هستم
نمی خواهم فکر دوریت
لحظه های شیرین با تو بودن را برایم تلخ کند
می ایی
در دستانت عشق همرا داری
آمده ای
زندگی دوباره ببخشی
به من میگویی هرگز ترکم نخواهی کرد
عشقت سرپناه تنهاییم خواهد شد
با تو چه خوشبختم
همه جای خانه ام ااز وجود تو روشن شده
می ایی
من تمام غزل های عاشقانه رابرایت میسرایم
ای ابی ترین اسمان
ای تک ستاره زندگیم
مرا با خودت ببرتا با تو بمانم
برای همیشه
فاصله ها را می شود از میان بر داشت
دنیا مال ما خواهد شد
چشمهایت مال من خواهد شد
دستهایت گرمای زندگی به من خواهند بخشید
وقتی می ایی
یک فلب عاشق
که متعلق به توست
دو چشمی که به انتظار ،به در دوخته شده
بیا

« تا بگویم که چقدردوستت دارم »

jhasem — Wed, 26 Dec 2007 14:33:51 GMT

jhasem — Wed, 26 Dec 2007 14:30:07 GMT

jhasem — Wed, 26 Dec 2007 14:26:23 GMT

jhasem — Wed, 26 Dec 2007 14:17:44 GMT

تقدير

jhasem — Sat, 22 Dec 2007 05:27:18 GMT

تقدير

تقدير است بازي روزگار

كه مرا به انتهاي جنون خواهد برد

اي خوش قدم

همچون گلي در مرغذار

هر لحظه خواب روياهايم را مي بينم

ابر مرا به نظاره مي نشاند

به همان خلوت تنهايي تنهاييم

كه پيش گفتار كلامم

واژه واژه از بر مي شود

ابر مرا خواهد ديد

تا انتهاي كوچه تنهايي

كبوتران خوش سخن

با اظطراب سخن مي گويند

تا آتش جانم را

به انتهاي جنون برساند

اينجا حرفي از مهرباني نيست

و فراواني غرور

ابر مرا خواهد ديد

در انتهاي زمان خواهد ديد

اي كاش آدميان ، آدم مي شدند

از بهشت رانده نمي شدند

به هوس يه خوشه گندم

و لحن مبهم صداي خويش را فراموش كرده اند

و دلي كه آشفته است

بدمبال كدامين قصه و افسانه اند

سكوت راز دل است

با حرفهاي گفته و نا گفته ها

ابر مرا خواهد ديد

در كوچه باغهاي تنهائي دلم

آخر من به كدامين جرم محكومم

كه اينچنين است بازي روزگار

زبانم به حرف نمي آيد

صدايم را كسي نمي شنود

نگاهم را كسي نمي بيند

صداي كلاغهاي خبر چين همه جا به دا در مي آيد

نمي دانم از كدامين حرف بايد سخن گفت

به كدامين واژه بايد دل بست

اي ترسم مي ترسم

از اين گرگان به ظاهر آدم نما

ناچارم به نظاره نشسته ام

به تماشاي اين گرگان آدم نما

كه دم از انسانيت مي زنند

نوشته شده توسط سيد قاسم عبدي پور در تاريخ 10/4/1385

به سراغ من اگر مي آيي نرم و آهسته بيا كه مبادا ترك بردارد شيشه تنهايي دلم

درد دل

jhasem — Sat, 22 Dec 2007 05:20:18 GMT

درد دل

فرياد از اين دل كه درد دلي دارد

دل من با دل او هم سفري دارد

خبري دادم از اين دل در ره عشق

در ره ديدار او منزل گهي پيدا شد

كيست در اين شهر كه فرياد مرا گوش كند

هيچ كس جز تو كسي نيست كه بيداد مرا گوش كند

گوش شنوا نيست در اين شهر صفا

شهر صفا شهر وفا بيدادگري پيدا شد

جان من پر شد از پند و مهنت همه كس

من در تو جز نفس عشق ندارم هوسي

در ره عشق در اين دوره سخن گفتن خطاست

هر دم از مهنت يار دگر بايد گفت

هر دم از مهنت يار دگر بايد خواند

صبر من حرف او شيرين سخني بايد گفت

كار عشق نيست هوس بازي در همه عمر

تهمت كفر به عاشق نزنيد

عاشقي پاك ترين آئينه است

نوشته شده توسط سيد قاسم عبدي پور

خوشاآنكس كه دلش زنده شد به عشق

عيد شما مبارك

jhasem — Fri, 21 Dec 2007 16:55:17 GMT

تقديم به تو كه عشق مني

jhasem — Sun, 16 Dec 2007 04:41:09 GMT

jhasem — Sun, 02 Dec 2007 07:14:10 GMT

ازم پرسيد به خاطر كي زنده هستي ؟ با اينكه دوست داشتم با تمام وجودم داد بزنم و بگم به خاطر تو بهش گفتم به خاطر هيچكي ازم پرسيد پس به خاطر چي زنده هستي؟ با اينكه دلم داد ميزد به خاطر دل تو با يك بغض غمگين بهش گفتم به خاطر هيچكي پرسيدم تو به خاطر چي زنده هستي؟ در حالي كه اشك تو چشاش جمع شده بود گفت: به خاطر كسي كه به خاطر هيچ زنده است